Reivindicación da marxinalidade na poesía a través da droga: Allen Ginsberg e Lois Pereiro

Sara VILLAR AIRA

Resumen


A antigüidade das drogas convérteas en contemporáneas e paralelas a manifestacións artísticas coma a literatura. A incidencia destas substancias na creación literaria supera fronteras e lindes temporais, espaciais e lingüísticos pero case sempre comparte unha mesma característica: un marcado carácter subversivo e marxinal. Deste modo, a partir delas é posíbel pensar en similitudes na concepción literaria dos autores que as consumen e, polo tanto, tamén nas súas obras. Partindo desta idea, este traballo ten por obxectivo principal analizar
a repercusión de ditas substancias na poesía de Allen Ginsberg e Lois Pereiro a
fin de poder comprobar a existencia de semellanzas literarias entre ámbolos dous autores.

 

Palabras clave


droga; marxinalidade; enfermidade; morte; poesía

Texto completo:

PDF

Referencias


Ďurišin, Dionýz. 1984. Theory of Literary Comparatistics. Bratislava: VEDA.

Ginsberg, Allen. (1956) 2007. Ouveo e outros poemas. Traducido por Daniel Salgado. Santiago de Compostela: Positivas.

Haining, Peter. (1975) 1976. El club del haschisch. La droga en la literatura. Madrid: Taurus.

Janeiro, Darío. 1996. «Lois Pereiro: “a poesía sálvame do meu espírito”». O Correo Galego (Revista das Letras), 25 de xaneiro.

Labrador Méndez, Germán. 2009. Letras arrebatadas. Poesía y química en la transición española. Madrid: Devenir Ensayo.

Pereiro, Lois. 1992. Poemas 1981-1991. Santiago de Compostela: Positivas.

Sontag, Susan. 1978. La enfermedad y sus metáforas. Traducido por Mario Muchnik. Barcelona: Muchnik.








Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 License.